16-09-04

Donderdag 16 september 2004

Donderdag 16 september 2004

 

Tja , bijna weer een maand geleden dat ik hier nog iets neergepend heb. Bwa maakt voor mij niet veel uit en voor jullie nog minder hehehe, want dit is mijn maand/dagboekje. Veel gebeurd, weinig tijd of gewoonweg geen zin om te posten. Waarom? Who knows ...

 

Vandaag speciale en bange voormiddag gehad. Singha en Oelleke moesten naar de dierenarts om hun tandjes te laten ontkalken en eventueel slechte tandjes te laten verwijderen. Normaal gezien ben ik zeker niet bang voor een algehele narcose. Maar voor mijn schatjes is dit toch wel anders. Ze zijn veel kleiner en het zijn diertjes. Ok je kan zeggen dat het "maar" dieren zijn, maar voor mij zijn ze net als kinderen. Ze hebben stuk voor stuk een speciale plaats in mijn hart, en ik zou er het hart van in zijn mocht hen iets overkomen. De dierenarts belde rond 12h00, met de mededeling dat bij Singha 6 tandjes moesten uitgetrokken worden en bij Oelleke 5! Ik schrok me echt een ongeluk. Maar ja , beter voorkomen dan genezen, dus de tandjes laten trekken voor heel hun gebit ontstoken is en er alles uit moet.

Goedkoop is natuurlijk wat anders ... maar ja, gezondheid boven alles en voor kinderen zou men dezelfde zorgen toepassen dus waarom niet voor dieren hé. Rond 14h15 zijn we ze gaan afhalen. Singha was al zo wakker als iets, ons Oelleke daarentegen die loopt hier nog altijd zo "stoned" als ze maar kan zijn rond. Waggelt van haar slaapplaatsje naar eendert welk plekje in huis, en valt met haar snoetje tussen haar voorpootjes ter plekke in slaap. Echt grappig om ze bezig te zien.

 

Gisteren naar de arts geweest voor controle ...gewicht is - 12 kg op net 7 mnd tijd! Dus een hele prestatie :). Ik ben best heel fier op mezelf, heb dan wel een maagbandje, maar ik moet het toch keer op keer presteren om mijn gewicht te zien dalen. Een paar dagen geleden is een meisje dat ik via het net heb leren kennen ook geopereerd, en kennelijk stelt ze het goed! Dus ook een pak van mijn hart. De vraag die ze me stelde was of de kant waar mijn poortje zit ook zo keihard was na de operatie, maar dit kan ik me nauwelijks nog herinneren. Nu voel ik mijn poortje heel goed zitten, vind het bijna akelig om er aan te komen hihi. Binnen een kleine 2 maand moet ik weer op controle, en blijf ik stabiel word er misschien overwogen om voor de feesten nog 1 of 0.5 cc in mijn bandje bij te spuiten.

 

Gisteren zag ik op vtm of vt4 een programma van de welnesskliniek of het andere, ik hou ze niet uit mekaar lol, maar daar werd een jonge dame hardhandig aangepakt door de chirurg betreffende haar overgewicht. Ze wou blijkbaar alleen maar een borstverkleinig of iets in dien aard, maar gezien haar overgewicht moest daar ook iets aan gedaan worden. Ik kan haar reactie heel goed begrijpen als je ruwweg met je neus op de feiten word gedrukt, maar langs de andere kant kun je er vanop aan dat de arts er geen doekjes om wind en zich niet alleen wenst te verrijken door de borsten te laten verkleinen en doen alsof zijn neus bloed to de patiënte. Heb ook veel liever dat mijn arts recht uit is tegen me, want achteraf zit je toch maar te tubben. Nu weet men tenminste waar men aan toe is en dat er ook hulpmiddelen bestaan! Geloof me het is geen zonde om "zwaar" te zijn, maar je moet ook aan je gezondheid denken, nu heb je misschien geen problemen omtrent je gezondheid, maar je bent en blijft toch een risico patiënt. Ik snap niet waarom sommigen zich schamen dat ze dit of dat hebben gedaan, ligt het misschien aan mezelf dat ik op dit vlak zo rechtuit ben? Of is het gewoon de maatschappij waarin we leven die ons dat bekrompen gevoel geven? Ik ben altijd al zwaar geweest en het is pas de laatste 3 à 4 jaar dat ik er daadwerkelijk iets aan wou doen.

 

Vroeger had ik altijd het gevoel, ok ik ben zwaar maar ik ben tevreden met mezelf. Nu weet ik dat het bullshit is! Ik was niet tevreden met mezelf !!! Ik loog me dit allemaal voor. Dieëten ging moeilijk, lukte het me, dan na een paar maand bleef ik op hetzelfde gewicht, en ging ik terug stillekes aan de hoogte in met mijn gewicht. Plezant was anders. Als het zomer of winter werd, zin om een nieuwe outfit te kopen. Iets leuks zat er bijna nooit bij of ik betaalde me blauw aan de "grote" maten. De kledingszaken zijn nu iets ruimer in hun assortiment, letterlijk en figuurlijk, maar hoeveel keer je niet foeterde in het paskotje omdat je de grootste maat had uitgekozen en je er net niet in kon. Hatelijk gewoon! Nu neem ik terug plezien in het winkelen ... en als ik iets wil passen neem ik 3 maatjes mee lol, ik begin bij het grootste ... en kom tot de conclusie dat ik gerust met een maatje 44 kan beginnen passen, ipv de gebruikelijke 46/48!

Tot hier toe ben ik heel tevreden met mijn beslissing, en eerlijk gezegd, mocht er iemand mij vragen , doe je het morgen weer, zelf mocht mijn bandje vandaag lek zijn , JAZEKER !!!

17:36 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Leuk om te lezen dat alles goed gaat na de operatie!

Gepost door: SoDa | 20-09-04

De commentaren zijn gesloten.