29-11-03

belangrijke beslissingen met grote gevolgen...

Dat dit een grote beslissing is met grote gevolgen achteraf

ben ik me wel van bewust. Mensen zeggen me, je gaat niet

meer kunnen eten, niet meer op restaurant kunnen want je krijgt

toch niks meer binnen, constant moeten overgeven en er een

zwakke gezondheid aan overhouden.

Nou, daar ben ik zeker niet voorbij geraasd hoor!

Inderdaad dit is een grote beslissing, ik zal het (hopelijk) een groot

deel van m'n leven moeten dragen, maar dat heb ik er voor over

 

Nu ja, niet meer kunnen eten is een groot woord hoor,

naar het schijnt is het de inhoud van een bierglas dat je opkunt.

Heb er eigenlijk geen probleem mee met dat, want toen ik

mijn maagballon had, kon ik ook maar zoveel op en dat heb ik

7 mnd volgehouden zonder te sakkeren hoor.

 

Ik was blij dat ik een verzadigings gevoel kon opbrengen, bon dit heeft

me enkele maanden gekost, maar toch... Geen honger hebben,

niet zo'n knagend gevoel in je maag voelen, dat was gewoon zalig!

Ja O.K. ik weet dat het tussen mijn oortjes zit en dat dit puur

psychologisch is, maar wat is het niet?

 

Iedereen heeft zowel iets, bang zijn voor iets of iemand, een fobie

opgedaan van weet ik wat veel enz ... dat is ook psychologisch en

die mensen worden ook geholpen, is het nu door een vriend, vriendin,

naast familie lid, of door een psycholoog of een arts...

 

In feite zijn we toch allemaal rare wezens,...

 

Maar ja om verder te gaan mbt restaurants, uitgaan enz ...

dat maakt toch niet uit? Je bestelt dan gewoon een voorgerechtje

eet samen met de rest op je gemakje en eventueel piek je een stukje uit

een ander bord of bestel je gewoon een kindermenu en leg je aan de ober uit

dat je iets aan je maag hebt of zo ...

 

Ik schaam me er totaal niet voor, dat ik me wil laten operen, me wil

laten helpen. Waarom zou ik ?! Het is tenslotte voor mijn eigen hé

ik wil terug mooi zijn voor mezelf, maar ook voor anderen. Is iedereen

geen ijdeltuit? Zelf niet een heel klein beetje?...

 

13:45 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-11-03

Lapband materiaal

Minimaal invasieve chirurgie


De BioEnterics® maagband (Lap-Band™ ) is de minst invasieve chirurgische

 keuze voor de behandeling van morbide obesitas.

Het Lap-Band™ systeem vergt namelijk geen enkele incisie in de maag,

noch het plaatsen van hechtingen.

Niet-chirurgische aanpassing


Eén van de talrijke voordelen van het Lap-Band™ systeem is de mogelijkheid

om de maat van de band postoperatief aan te passen.

Zo wordt beantwoord aan de individuele behoefte van elke patiënt

zonder bijkomende chirurgische ingreep.
 

BioEnterics - lapband materiaal

10:16 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

De kijkoperatie, tekst en uitleg !

Om mensen beetje wegwijs te maken hoe een kijkoperatie

eruit ziet, heb ik een site gevonden die alles toont en uitlegt.

Nu, mooi is het niet, dus als je een gevoelig maagje hebt, surf je

er best niet naartoe.

 

Hieronder vind je de link :

 

heelkundig ingreep voor de lapband via kijkoperatie

 

Je moet dan wel nog de maagband aanklikken in de lijst en vervolgens

kan je alles zien.

 

Ik heb met verschillende mensen gepraat, en die hadden eigenlijk

niet zoveel pijn na de operatie. Bon de pijn in je rug heb

je wel , omdat naar het schijnt je buik volledig wordt opgeblazen he,

maar die pijn verdwijnt na een paar dagen.

10:07 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-11-03

...

Ik ben langs den enen kant content dat ik de stap zal zetten om

een afspraak te maken bij de arts , maar alleen beetje bang ...

Ik weet wat me te wachten zal staan, terug alles overnieuw uitleggen,

me terug volledig uitkleden, en dan bedoel ik niet letterlijk maar figuurlijk.

Verzekerst weer alles overlopen wat ik gedaan heb, wat de mogelijkheden

zijn enz ...

 

Nu weet ik echt wat ik wil! Ik speel al meer als 3 jaar met de gedachte.

Zo'n beslissing neem je niet in een nacht, je gaat er helemaal niet licht over

over zo'n ingrijpende beslissing, alhoewel, sommige mensen hebben dat

wel gedaan en hebben er spijt van.

Ik ben wel content dat ik toch bijna meer als 2 jaar lid ben van bepaalde groepen

om me zoveel mogelijk te informeren, om te lezen wat anderen meemaken,

meegemaakt hebben enz ...

 

Raar hoor in t'begin, maar t'is net als hier, er vormt zich een gemeenschap,

alleen heeft iedereen 1 ding gemeen, das het overgewicht!

Het doet me goed, om te lezen dat anderen gelijk ik, zoveel vragen hebben/hadden

en dat er andere personen zijn die hen kunnen helpen door hun eigen ervaringen

te delen met ons!

 

Bij de links zal ik zoveel mogelijk verwijzingen geven naar interessante sites,

links en praatgroepen. Het is ook aan te raden om erover te praten, met anderen,

en dan bedoel ik wel mensen die het ook meegemaakt hebben.

Ik heb al meermaals gezegd, dat de meeste "slankere" mensen (sorry voor het woord),

niet kunnen begrijpen waarom je zoiets wil doen... Tja waarom ?!

Zij moeten niet die X tra kilo's meesleuren, hebben geen last van hun rug, benen, enkels

enz ...

Ze moeten ook niet naarstig op zoek gaan naar een winkel dat een maatje meer heeft

en waar de prijzen behoorlijk betaalbaar zijn.

Ok nu zijn er meer en meer winkels die ook een maatje meer in hun rayons hebben,

maar hoeveel leuke stukken zien we niet in de rekken hangen die maar tot maatje 42 gaan!

 

Vreemd hoe mensen me aankijken, en me vragen hoe ik me voel. Ik voel me

prima tot op een zekere hoogte. Op 't werk en thuis gaat alles opperbest, maar ik kan

zo makkelijk mijn masker opzetten om niet te tonen hoe ambetant ik loop, omdat ik

constant met die gedachte zit te spelen....

 

 

21:45 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-11-03

weer een stapje verder...

Eén des dagen ga ik een afspraak maken bij de chirurg.

Om er met hem over te praten, om te zien of ik aanmerking kom.

Normaal gezien zou mijn gewicht geen probleem meer moeten

vormen, sja, ik heb weer es mijn BMI van 35 behaald !

Fier ben ik er niet over, in 't tegendeel. Ik heb ook terug meer last

van mijn spieren, en botten. Mijn benen en rug enz... moeten terug

gebukt gaan onder het meergewicht, en ik krijg er daadwerkelijk

terug last van.

 

Leuk is wat anders, als je pijn in je enkels hebt van te lang te stappen,

of als je gewoon rustig in de zetel zit, je voeten tintelen van

ongevoeligheid en ijskoud aanvoelen, omdat er terug een slechte

bloeddoorstroming is.

 

Ook heb ik last van de moodswings weer, maar dit zal verzekerst

ook met het weer te maken hebben hihihi. Er zijn er zoveel, maar bon,

het begint terug te dagen in mijn koppeke, en ik voel me terug met de

dag ongelukkiger. *Snif*

Velen weten het gewoonweg niet dat ik me ongelukkig voel, gewoon

omdat ik geen zin heb om de mensen er terug mee lastig te vallen.

 

Vaak ben ik ook kwaad op mijn eigen, waarom heb ik ooit die ballon laten

zetten? Waarom was ik er steevast van overtuigd dat ik het wel alleen

kon rooien???

Verdorie toch ik heb echt zin om me gewoon ergens in een put op te sluiten

en es alles er goed uit te krijsen.

Had ik toen die ballon niet gehad, dan had ik een maagbandje en was ik

misschien niet in deze periode weer es terecht  gekomen. Maar ja, ik wou

nog even de kat uit de boom kijken, en het nog es proberen vooralleer ik

me zou laten opereren.

 

Ik heb wel een chance gehad, dat is dat mijn huisdokter ermee akkoord was

om heel mijn medisch dossier ivm met mijn pogingen tot... en  de verschillende

onderzoeken die van kindsbeen werden gedaan ivm de klieren enz ... aan me mee

te geven om dit aan mijn mutualiteit voor te leggen. Zodat ik meer kans

had op een vergoeding voor de maagballon. Ik heb een groot geluk gehad,

want mijn mutualiteit had mijn dossier aanvaard, en dat was toch meer als 1.200 Euro

dat werd vergoed voor de ballon alleen al!

Dan heb je nog de hospitalisatiekosten ook , maar het was het waard al bij al.

Ik ben eigenlijk heel veel geleerd, m'n lichaam te aanvaarden, en niet bij de pakken

te zitten.

Dat is wat ik nu ook ga doen... terug de draad opnemen, mijn stoute schoenen

aantrekken en hups een afspraak maken ... Binnekort ...

 

Misschien nog even naar mijn andere huisdokter gaan om terug een verwijsbrief

te vragen, hij zal ook wel weer verschieten als hij me ziet.

 

enfin dit was het dus weer ...

 

BTW dit is hiere niet de bedoeling dat ik ga blijven klagen,

maar momenteel... voel ik me ongelukkig en dit is mijn klaaghoek...!!!!

22:15 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

twijfels..

Nu ...

Tja, wat nu... Ik ben er meer en meer van overtuigd om een afspraak

te maken bij een chirurg, Dr A. in een ziekenhuis te B.

 

Wel zit ik met nog zoveel vragen.. Enfin de voornaamste vraag die ik

me stel is ofdat dr A. me eventueel zou willen opereren. Ik heb wel 1 geluk,

is dat mijn vriendin/collega, zich ook toendertijd heeft laten behandelen

door hem, en dat ze het er een paar maand geleden, toen ze op controle

bij hem moest over mij heeft gepraat.

 

Ik had haar toen gevraagd of ze het er eventueel even met hem eroverwou hebben 

om te zien of hij naar mij zou luisteren, zonder enig vooroordeel te vellen.

Ik heb vorig jaar een maagballon laten plaatsen, door die ballon die ik toen

7 mnd in m'n maag heb gehad, ben ik meer als 20 kg afgevallen. Ik was dolgelukkig

zoals ik al verteld had. 20 kg op iets meer als 9 mnd ! Dat was voor mij een

hele prestatie, een mijlpaal tegen m'n strijd met het overgewicht.

 

Ze heeft met Dr. A gepraat, en voor hem telde ook de motivatie van de

patiënt. Hij wil niet dat we er te licht overgaan, begrijpelijk, want dit

is een stap naar een "gezonder" leven. Er gaan zoveel deuren voor je open,

zoveel nieuwe werelden. Je wordt opener tegen je medemens, en kruipt

stillekes aan terug uit je schulp.

 

Nou, moeilijk heb ik het meestal niet om met

mensen in contact te komen, grotendeels komt dit ook door m'n vriend.

Bij hem voel ik me veilig en geborgen. Maar ja, ik ben dan ook een eeuwig

twijfelaarke, zouden de mensen me aanvaarden om wie ik ben.. hoe ik ben?

Daar worstel ik ook vaak mee ...

 

T'is soms puren "bullshit", want iedereen heeft zijn eigen karakter, maar

heeft niet iedereen die drang om maatschappelijk en sociaal aanvaard te worden?

Ik wel dus. Ik vond het vroeger zo al ambetant toen ze me in de lagere school

"dikske" of "vet geval" noemden, en vaak werd gepest omdat ik "ronder" was

als de anderen. 

Mijn moeder had me toendertijd laten inschrijven in een soort van project

" dikke kinderen" in het A.Z. Ik vond het zo akelig om daar naar toe te gaan

iedere woensdag middag, IK WOU OOK NIET AFVALLEN ONDER DRUK

Motivatie : 0,0 ! Afvallen 2 kg op 4 mnd de tijd... gewoon omdat ik er niet

achterstond. Ik wou daar helemaal n iet naartoe.

 

Eens heb ik m'n moeder gesmeekt om niet te gaan, ze is met me meegegaan

toen ik bij de arts moest voor de "controle" , mijn vet werd opgemeten enz...

Toen ben ik heel hard beginnen schreeuwen en huilen en heb hun gezegd dat ik

niet meer kwam, want ik wou het ook niet meer doen!

Dit is dus meer als 14 jaar terug ... En nog heb ik soms die beelden die door mijn

hoofd spoken... Het heeft me echt getekend.

 

 

 

21:06 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-11-03

Maagband - Maagballon - Nietjes methode

DE LAPBAND

De lapband

In het kort: een Lapband, de gastric banding, is letterlijk een laparoscopische operatie (kijkoperatie)
waarbij er een maagband geplaatst wordt even voorbij de maagingang waardoor er snel een klein deel
van de maag goed gevuld wordt met voedsel en daarmee tevens snel een gevoel van verzadiging kan optreden.
Dit resulteert over het algemeen in een sterk verminderde opname van voedsel en
daarmee een gewichtsvermindering. Van alle manieren om een maagverkleining te ondergaan,
is deze methode de minst ingrijpende en kent de minste percentages complicaties.



Wat uitgebreider:


De techniek werd voor het eerst voorgesteld in 1983 in Noorwegen ter behandeling van
morbide obesitas.
Een band uit silicone werd gebruikt om de maag op te delen in een heel klein stukje en een
veel groter segment. Het voordeel van deze benadering was dat het een eenvoudige en
volledig omkeerbare techniek betrof. Om de doorgang aan te passen tussen de kleine maag
en de grote maag, werd binnenin de siliconeband een ballon aangebracht. De band met ballon
staat in verbinding met een klein reservoir (poort) dat zich bevindt in de onderhuidse vetlaag,
hierdoor kan de diameter van de band aangepast worden waardoor je de doorloop snelheid
naar het onderste gedeelte van de maag kan regelen. Via dit reservoir kan de arts met een
injectienaald via de huid een fysiologische zoutoplossing inspuiten of wegzuigen. Hierdoor
vernauwd of verwijdt het bandje zich waarmee de passage van het voedsel naar het onderste
deel van de maag trager of sneller verloopt. Hoe trager de passage is, des te eerder heb je
een verzadigd gevoel en duurt dit gevoel ook langer. De bedoeling is dus het tempo van
gewichtsverlies aan te passen.
Het titanium reservoir sluit zichzelf nadat het aangeprikt is door de naald.
Elk reservoir is erop getest dat meer dan 1000 keer aanprikken mogelijk is en is ontworpen
voor gebruik op langere termijn.
 


Sinds 1992 wordt de siliconeband met aanpasbare ballon via een kijkoperatie aangebracht.
Dit vraagt ongeveer vier dagen hospitalisatie met een vlotte herstelperiode.
Alle voorzorgen dienen echter genomen te worden om verwikkelingen ten gevolge van deze
operatie bij patiënten met overgewicht te voorkomen. Zo gebruiken we medicatie om trombose
te voorkomen en maken we een grondige evaluatie van de gezondheidstoestand van de patiënt
om voornamelijk problemen ter hoogte van longen en hart te vermijden.
Deze techniek kende in het begin belangrijke complicaties.
Zo kon de maag wel eens door de band glippen, waardoor een te groot volume maag zich
bòven de band bevond.
Dit stuk van de maag kon op zichzelf doorzakken en uitvloeistoornissen naar de grote maag
veroorzaken ; anderzijds bereikte de patiënt ten gevolge van de glijding geen tijdig verzadigingsgevoel
en was er dus niet het gewenste resultaat wat betreft het vermageren.
Een nieuw design van de band verhielp dit probleem en heroperaties kwamen dan ook minder vaak voor.
Als de patiënt eenmaal zijn/haar ideale gewicht heeft bereikt, is het het beste het bandje te
laten zitten omdat verwijdering ervan onvermijdelijk aanleiding geeft tot opnieuw toenemen in gewicht.
Het succes van de gewichtsdaling zit met name in de vervroegde verzadiging, waarbij de patiënt
 geen verdere behoefte aan voeding voelt. Het systeem wordt natuurlijk teniet gedaan door allerlei
voedingsmiddelen te nemen die in vloeibare vorm zelfs een nauwe doorgang kunnen omzeilen ;
hierbij denken we voornamelijk aan frisdrank en zoethoudende stoffen.
Vandaar is het belangrijk dat de patiënt verder gevolgd wordt, ook na het plaatsen van de band.
Het is uiteraard belangrijk om te letten op de kwaliteit van de voeding.
Daarnaast is het ook noodzakelijk dat de patiënt gewezen wordt op bepaalde zaken die niet vlot
verteren bij aanwezigheid van een dergelijke band (vers brood en stukken vlees, wat aanleiding kan
geven tot het plots afsluiten van de doorgang met soms blijvend braken tot gevolg, wat op zijn beurt
weer kan leiden tot opnamen en tot acuut verwijderen van de band).

In de praktijk wordt de band niet opgeblazen op het ogenblik van de ingreep.
De aanwezigheid van de band is reeds voldoende om een mooie gewichtsdaling te zien in de eerste maand.
Nadien wordt de doorgang aangepast (sessie van ongeveer 10 minuten).
De meeste artsen doen dit bijspuiten tijdens het consult onder röntgenstralen.

Het succes van de ingreep wordt evenwel bepaald door het juist selecteren van patiënten die
in aanmerking komen voor de ingreep. De meest handbare richtlijn is een BMI van meer dan 40
of een BMI van meer dan 35 gepaard gaand met ten minste twee ernstige medische problemen
(bijvoorbeeld: belangrijke orthopedische klachten, hoge bloeddruk ...).
De patiënten mogen geen zgn. "zoeteters" zijn.
Iedere patiënt krijgt vooraf een intern onderzoek (röntgen foto van long en hart, ECG en bloedafname
ter uitsluiting van medische factoren die het overgewicht veroorzaken).
Zwangeren en patiënten met ernstige psychologische problemen worden uitgesloten van een behandeling.
Zwanger wòrden met een band is wel gewoon mogelijk, al wordt het afgeraden om tussen de periode van
de operatie en de gewichtsstabilisatie zwanger te worden. Eenmaal zwanger is het aan te raden om alle
vloeistoffen uit de band te laten verwijderen. Dit vermijdt alle problemen van braken tijdens de zwangerschap.


 

UITLEG BETREFFENDE DE OPERATIE

 

DE REGULEERBARE MAAGBAND
 

WIE?


Extreem overgewicht, vaak een familiekwaal, is een echte ziekte en een bron

van velerlei complicaties met soms dodelijke afloop die in een mildere vorm leidt

tot een functionele handicap met sociale en emotionele consequenties.
De behandeling met geneesmiddelen die decennia lang gangbaar was is op lange termijn

minder doeltreffend gebleken en het is dan ook een gerichte operatieve aanpak die

in de laatste 15 jaar gezorgd heeft voor de beste resultaten : er zijn 3 technieken

die toegepast worden en hier zullen we de meest eenvoudige daarvan uiteenzetten :

de operatieve maagverkleining, door middel van een "kijkoperatie",

 zonder nadelige fysieke gevolgen, waarvan het doel is : de beperking van het bruikbare

volume van de maag.


Deze operatieve ingreep behelst de volgende risicofactoren :

- die van een algehele narcose
- een verhoogd risico vanwege extreem overgewicht, longembolie, ademhalingsproblemen
- operatieve complicaties

De voorgestelde operatieve ingreep geldt dan ook uitsluitend voor ernstige dan wel, in aanleg,

 dodelijke vormen van extreem overgewicht. Deze vorm van overgewicht uit zich in

een extreme graad van overgewicht die meer dan 50% bedraagt van het normale gewicht

(dus 120 kg nu tegenover 80 kg normaal). Hiertoe wordt een BODY MASS INDEX (BMI) gehanteerd

van boven de 40. Deze index wordt verkregen door het aantal kilo's te delen door de lichaamslengte

 in het kwadraat.

 Voorbeeld : voor iemand die 117 kilo weegt en 157 cm lang is

 geldt een BMI van 117 gedeeld door 1.57 < = 117 : 2.46 = 47
 

Naar aanleiding van deze index spreken we vervolgens over :

- gematigd overgewicht als de index zit tussen 30 en 35
- ernstig overgewicht tussen de 35 en 40
- indien boven de 40 is er sprake van levensbedreigend overgewicht hetgeen zich uit

 in psychische en allerlei fysieke complicaties : suikerziekte, gewrichtsaandoeningen,

slapeloosheid, verhoogde bloeddruk en hartinfarct.

De patiënten die in aanmerking komen voor een operatie hebben een BMI van meer dan 40

of van meer dan 35 wanneer zij lijden aan één van de bovengenoemde complicaties.

Dit zijn tevens de eisen die het ziekenfonds stelt om voor vergoeding in aanmerking te komen.
 

OP WELK MOMENT IN HET LEVEN ?

 

- Wanneer u uw overgewicht psychologisch niet meer kunt verdragen of wanneer het u

  lichamelijk teveel wordt. Bij deze ingreep is de steun van familie of vrienden van groot belang.

  Het is dus duidelijk dat een weloverwogen motivatie onontbeerlijk is alvorens tot

  een operatie te besluiten.

- De operatie kan worden uitgevoerd tussen de 18 en 65 jaar.

- Tijdens een zwangerschap is een ingreep onmogelijk, tevens is zwangerschap een contra-indicatie

  gedurende een vermageringskuur, maar als het gewenste gewicht weer bereikt is,

  is zwangerschap weer zeer wel mogelijk, het zal dus voldoende zijn om de vloeistof uit de maagband

  te laten verwijderen tot aan de bevalling vanwege de frequente braakneigingen.

- Wanneer algemene gedragsstoornissen die met voeding te maken hebben zijn uitgesloten door

  een psycholoog of psychiater.

- Na een uitgebreide vermageringskuur van meer dan een jaar, uitgevoerd onder toezicht

  van een diëtist(e) die zonder resultaat bleef, of waarop een snelle gewichtsvermeerdering volgde.
 

HOE?

 

Door een band wordt uw maag in twee ongelijke delen verdeeld ;

onder normale omstandigheden heeft de maag een inhoud van meer

dan 1 liter en pas wanneer hij volledig is gevuld heeft men het gevoel

van verzadiging ; door plaatsing van de band ontstaat in het bovenste

gedeelte van de maag waar het voedsel direct binnenkomt een zakje van

15 ml (de omvang van een mandarijn) ; dit zakje zal zich dus heel snel

vullen met voedsel, waardoor dus veel sneller het gevoel van verzadiging optreedt.

Dit gevoel van verzadiging wordt nu kunstmatig verlengd omdat het

kleine bovenste zakje slechts heel langzaam via een kleine opening leegloopt

in het overige deel van de maag.


De maagband sluit het bovenste gedeelte van de maag dus eigenlijk af als

een soort kinder "zwemband" ; hij wordt niet in opgevulde toestand aangebracht

en zijn diameter is dan niet meer dan 2 centimeter ; door hem met vloeistof

te vullen via het onderhuids aangebrachte reservoirtje kan men de inwendige

doorsnede nog verkleinen.

De voordelen van deze ingreep GASTROPLASTIE geheten

(d.w.z. verandering van de vorm van de maag) zijn talrijk :

- eenvoudig
- het in principe laten bestaan van de vorm van de maag en het voedselcircuit maken de ingreep

  omkeerbaar
- de mogelijkheid om op eenvoudige wijze de diameter van de maagband na de operatie te

  veranderen
 

 

VOOR DE OPERATIE

 

Het traject voor de operatie is wat aan de lange kant, maar het stelt de patiënt wel in staat

om geleidelijk te gaan begrijpen hoe de ingreep in zijn werk gaat en tevens biedt het

de verschillende artsen die hem zullen behandelen de mogelijkheid hem beter te leren kennen :

De consulten :
- Met een chirurg : hij bevestigt de diagnose, legt de verschillende soorten ingrepen uit en

  licht de bezwaren en risico's toe.
- Met een diëtist(e) om een beter inzicht te krijgen aangaande oude eetgewoontes en te bekijken

  wat de nieuwe moeten zijn.
- Met een psychiater om licht te werpen op bepaalde bestaande problemen.
- Het nemen van een bloedmonster om stofwisselingsproblemen op te sporen :

  een beginnende suikerziekte, verhoogde cholesterol- of triglyceridezuur spiegel of een teveel aan urinezuur;

  een afwijking in het functioneren van de alvleesklier die wanneer hij niet goed werkt T.S.H. hormoon

  afscheidt teneinde het evenwicht te herstellen ; hetzelfde geldt voor de hoeveelheid cortisol

  die de afwezigheid van afwijkingen aan de bijnieren bevestigt.
- Een rôntgenfoto van de maag teneinde, in geval van een breuk, de operatietechniek te kunnen aanpassen.
- Tenslotte kunnen bepaalde specifieke onderzoeken door de chirurg of anesthesist worden

  aangevraagd die minstens 2 dagen voor de operatie moeten zijn verricht : een electrocardiogram,

  een echografie van de galblaas, bestudering van het functioneren van de ademhaling,

  een onderzoek naar slapeloosheid (apneu syndroom), onderzoek van de maag middels

  een zogenaamde "fibroscopie".

 

HET VERBLIJF IN HET ZIEKENHUIS/ DE INGREEP

 

Het verblijf in het ziekenhuis duurt 3 tot 4 dagen. De opname in de kliniek vindt de dag

voor de operatie plaats tegen ongeveer 4 uur s'middags, dan worden nog enkele onderzoeken

uitgevoerd zoals voorgeschreven door de chirurg of de anesthesist die u dan weer opnieuw ontmoet ;

 gemiddeld genomen verlaat u de kliniek 2 dagen na de operatie ; het herstel duurt 1 tot 3 weken.

De ingreep wordt in hoge mate ondersteund door toepassing van een coelioscopie

(het inbrengen van een minicamera in de buik), maar vereist altijd een algehele narcose.

De coelioscopie is een methode die 20 jaar geleden in Frankrijk is uitgevonden en deze maakt

het mogelijk om operaties uit te voeren zonder grote littekens die vaak lelijk en pijnlijk zijn.

Deze methode vermindert ook de duur van het ziekenhuisverblijf en bespoedigt het hervatten

van de werkzaamheden door de patiënt.
De minicamera die in de maag wordt ingebracht projecteert een beeld van het inwendige

op een scherm en zo kunnen met uiterste precisie de instrumenten zodanig gedirigeerd worden

dat ze de maagband exact aan kunnen brengen. Over het algemeen heeft men 4 kleine i

nsnijdingen van 0,5 tot 1 cm nodig, de vijfde is iets groter omdat die dient om het vulmembraan

in te brengen, welke de diameter van de maagband regelt.

- De ingreep duurt 1 tot 2 uur
- Het bijkomen uit de narcose is vrijwel onmiddellijk
- Er is slechts geringe en kortdurende postoperatieve pijn
- Op de avond van de operatie mag de patiënt een beetje vocht tot zich nemen : de hoeveelheid

  vocht neemt toe gedurende het laatste deel van het korte ziekenhuisverblijf.
 

 

NA DE OPERATIE

 

DE EERSTE MAAND NA DE INGREEP :

- Het voedsel kan slechts gemixed, in kleine stukjes gesneden en via kleine hoeveelheden

  genuttigd worden. Op de dag van vertrek krijgt men een heel eenvoudig dieet mee.
- Aan het einde van de eerste maand wordt er een rôntgenfoto van de maag gemaakt

  waarbij de maagband en het krimpen van de maag worden onderzocht.
- U zult in ieder geval uw professionele activiteiten hebben hervat en het beoefenen

  van sport wordt aangeraden. Het is niet uitgesloten dat men ter hoogte van het reservoir

  nog enig onbehagen voelt omdat het littekenweefsel nog niet geheel genezen is.
- Gewichtsverlies gedurende 30 dagen na de ingreep is meestal tussen de 5 a 10 kilo.

DE VOLGENDE MAANDEN :


We herinneren u aan de noodzakelijke onderdelen van een evenwichtige voeding :
- Water : 1 tot 2 liter niet-koolzuurhoudend water tussen de maaltijden.
- Groente, fruit en granen bevatten vezels die het inwendige transport bevorderen,

  deze verhinderen verstopping.
- Suikers zijn een uitstekende bron van energie voor het mechanisme,

  maar moeten met mate worden genuttigd omdat ze anders worden opgeslagen in de vorm van vet.
- Dierlijke vetten (melk, vleeswaren, kaas) moeten vervangen worden door

  plantaardige vetten (plantaardige oliën).
- Eiwitten (vlees, vis, en het wit van eieren) dienen ter ondersteuning van het mechanisme.
  Op deze manier leert u uw eigen smaak kennen en komt u via 3 maaltijden per dag tot

  een gevarieerde en evenwichtige voeding eventueel aangevuld met 1 of 2 tussendoortjes.

Men vult de maagband slechts wanneer het gewicht hetzelfde blijft : d.w.z. wanneer

het maandelijkse gewichtsverlies minder dan 3 kilo wordt. Het vullen, waardoor de diameter

van de maagband verkleind wordt, is dus afhankelijk van individuele verschillen ;

dit gebeurt nooit voor het eind van de eerste maand na de operatie.

Het is een eenvoudige, snelle en pijnloze behandeling die bestaat uit het inspuiten van vloeistof

in het membraan dat vlak onder de huid is aangebracht, deze is door een smal buisje met de

maagband verbonden.

Het is handig om tegelijkertijd een rôntgenfoto van de maag te laten maken die de graad

van inkrimping laat zien. Men injecteert de eerste keer 2 tot 3 milliliter, de volgende keren 1,5 milliliter,

maar nooit meer dan 7 tot 8 milliliter, de binnendiameter van de maagband is aldus 10 tot 12 millimeter.

Het bereiken van een bevredigend gewicht duurt 1 tot 2 jaar ; dat komt overeen met een verlies

van 50 tot 80 % van het overgewicht.
Met behulp van uw diëtist(e) moet het gewicht dan gestabiliseerd worden ; een plastische operatie

(huid, borstcorrectie…) kan dan onder de meest gunstige omstandigheden worden uitgevoerd.

Tenslotte is het erg nuttig om u aan te sluiten bij een groep patiënten om geregeld ervaringen uit

te kunnen wisselen.
 


 

Bron :Chirurgisch Ingrijpen bij extreem Overgewicht

 

 

 

De nietjes-methode

Er zijn een aantal varianten:

 

1. Horizontale gastroplastiek

2. Verticale gastroplastiek (volgens Mason)

3. Verticale gastroplastiek met siliconen ring. Deze methode heet eigenlijk de vertical banded gastroplasty,

    de tapling-methode of de verticale verkleiningsplastiek van de maag (gaster=maag).

    Maar wordt vaak gewoon de "maagverkleining met nietjes" genoemd.
 

 

Over deze laatste ingreep volgt verdere informatie. De vertical banded gastroplasty

(verder de "nietjes-methode" genoemd), het eerst geïntroduceerd in 1982 in de VS,

is nu nog de meest voorkomende techniek. Bij deze ingreep wordt een soort voormaag gecreëerd door

het aan elkaar vastmaken van de voor- en achterzijde van de maag d.m.v. een nietjesrij (nietjes=staples).

Aan het uiteinde van deze verbinding komt dan een ring te zitten die verhindert dat deze ruimte zich nadien

kan uitzetten (zie hieronder).
 

Er wordt als het ware een voormaag gemaakt in de maag. Het eten komt eerst in de voormaag

terecht en vermits die klein is, ontstaat er een snel verzadigingsgevoel met het automatisch verdwijnen van

het hongergevoel in het eetcentrum van de hersenen. De voormaag leegt zich traag door de ring heen

naar de rest van de maag waar de gewone vertering kan beginnen.
De ring tussen het eerste en tweede gedeelte van de maag houdt vloeibare voedingsstoffen zoals

zoethoudende dranken, ijscrème, chocolademelk, milkshakes en soepen niet tegen.

Wanneer overdreven veel hypercalorische dranken gebruikt worden,

zal men natuurlijk niet voldoende vermageren.

 

Resultaten na de operatie.


Je kan minder eten, zodat je lichaam een grote hoeveelheid vet kan verbranden als energiebron

voor de dagelijkse activiteiten. Je gaat progressief in gewicht verminderen: tussen gemiddeld 8 à 16 kg

de eerste zes weken, nadien verder 2.5 kg tot 4 kg per maand gedurende 9 à 12 maanden. Er kan een gewichtsverlies bereikt worden tot 60%.
Na deze ingreep verdwijnt het voortdurende hongergevoel en eetzucht reeds door een kleine hoeveelheid

voedsel te gebruiken. Dit zorgt ervoor dat vermageren na deze ingreep op psychologisch vlak goed verdragen wordt.

Eten wordt minder belangrijk.
De gewichtsvermindering gebeurt dus progressief en men moet ook niet bang zijn dat men uiteindelijk

niet genoeg zal kunnen eten om een normaal leven te leiden, integendeel. Je moet er wel op letten om

geen vloeibare voeding of semivloeibare voeding rijk aan calorieën te gebruiken, omdat je op deze manier

toch te veel calorieën kunt gebruiken, ook na deze operatie. De meeste gevolgen van het overgewicht zullen

verminderen of verdwijnen waardoor lichamelijke activiteiten beter gaan.
De operatie kàn helpen doordat je veel minder gaat eten, je veel beter gaat voelen.

Deze ingreep wordt steeds minder gedaan, omdat het een grote operatie is èn de resultaten voor velen

niet erg bevredigend blijken te zijn.

 

 

 

 De Maagballon



Een alternatief voor maagverkleining is het inbrengen van een maagballon

die met fysiologisch zout en een lichaam- vriendelijke kleurstof is gevuld.

Bij lekkage van de ballon kleurt de vloeistof de ontlasting en urine,

neem daarna zo snel mogelijk contact op met uw arts.

Een voordeel van deze methode t.o.v. de verkleining is dat de chirurgie

 minder ingrijpend is: het inbrengen gebeurt poliklinisch via de slokdarm

met lokale verdoving. De maagballon is een methode om veilig en meestal

zonder (al te ernstige) complicaties vele kilo's af te vallen.

De ballon (gemaakt van duurzaam, elastisch, hoge kwaliteit silicone) is spiegelglad

 aan de buitenkant en kan dus over het algemeen geen beschadigingen

veroorzaken aan de binnenkant van de maag.


Overwegingen:

- de ballon moet na maximaal 6 maanden worden vervangen wegens het lekkagerisico.

  Na 6 maanden kan de ballon dusdanig aangetast zijn door uw maagzuur dat hij stuk kan

  gaan en kan verdwijnen in uw darmkanaal. Normaal gesproken zou een lege ballon volgens

  natuurlijke wijze uw lichaam kunnen verlaten, maar uit veiligheidsoverwegingen is het het

  beste om een ballon door een arts te laten verwijderen;

- de combinatie maagverkleining plus bypass(es) is effectiever;

- bij mensen ouder dan 55 jaar wordt geen maagballon geplaatst

- na eerdere buikoperaties mag een ballon niet langer dan 3 maanden blijven zitten

  (dit i.v.m. mogelijke risico's vanwege mogelijke verklevingen).



Een behandeling met de maagballon is echter alleen effectief wanneer u deze combineert

met aangepaste voedingsgewoonten. De gemiddelde gewichtsafname is volgens de klinieken

die ze plaatsen, wanneer u de regels opvolgt, ongeveer vier kilo per week.

Een andere belangrijke factor is het begeleidingsprogramma en voldoende lichaamsbeweging.



Het aanbrengen van de maagballon


Bij het polikliniekbezoek krijg je een lijst met vragen die je voor de

anesthesioloog moet invullen. Voor de ingreep krijg je een infuusnaaldje in je arm

of hand waardoor, via een bijspuitnippel, de kalmeringsmiddelen worden toegediend.

Bij sommige klinieken krijg je een volle eetlepel met een verdovende gel (Xylocaine) in de mond,

 waarmee je de mond moet spoelen en in de keel moet gorgelen (en geloof me...dat valt niet mee!).

 Steeds een beetje doorslikken, spoelen en gorgelen. Dit gedurende zo'n 3 minuten.

Hierdoor krijg je een dik gevoel in de keel, dit is de verdoving.

Vlak voordat je gaat slapen, wordt de keel één of twee keer gespray-ed met een verdovingsvloeistof

 (weer Xylocaine), om diep rond het strottenhoofd ook te verdoven.

Nadat je onder een lichte narcose bent gebracht, zal de arts die de ballon in de maag zal brengen,

eerst een onderzoek met een flexibele kijkbuis doen, waarmee het maagslijmvlies

wordt gecontroleerd op afwijkingen. Daarna wordt de kijkbuis verwijderd en wordt de ballon

via de mond en slokdarm aan een voerdraad ingebracht. Als die in de maag zit, wordt met

een flexibele maagkijker gecontroleerd of de ballon in de juiste positie ligt.

Dan gaat er 400 tot 700 cc (onschadelijke) zoutwateroplossing (saline) in met een blauwe kleurstof.



De ballon drijft nu als het ware in uw maag en zorgt ervoor dat u een vol gevoel heeft.

Dit remt uw eetlust af en u zult merken dat u daardoor gewicht verliest.

Bovendien wordt het voedseltransport van de slokdarm naar de maag erdoor vertraagd,

waardoor je langer een vol gevoel blijft houden. Ook het verwijderen van de maagballon

geschiedt onder een roesje. Vrijwel al patiënten kunnen zich niets herinneren van wat

er tijdens de ingreep is gebeurd. Dit komt omdat de gebruikte middelen het kortwerkende

 geheugen uitschakelt.

Het verwijderen van de ballon gaat eigenlijk op precies dezelfde manier als het inbrengen.



Na de plaatsing


Vrijwel alle patiënten worden misselijk na het plaatsen van de maagballon, omdat uw lichaam

de ballon ervaart als een vreemd voorwerp. De misselijkheid kan wel een week aanhouden.

De behandelend arts schrijft een aantal medicamenten voor om de misselijkheid dragelijk

 te maken en te verminderen. Obstipatie is ook een mogelijke bijwerking,

niet zozeer vanwege de maagballon, maar als gevolg van te weinig drinken na het plaatsen

van de maagballon.



Nadelen van de maagballon:

- wordt niet (meer) in ziekenhuizen geplaatst; (dit is enkel voor Nederland ) in België dus wel!

- misselijkheid en braken;

- niet verdragen van de maagballon;

- leeglopen van de maagballon;

- geen of weinig gewichtsverlies;

- maagperforatie;

- is maar voor korte termijn afvallen (max. 6 maanden);

- na het verwijderen van de ballon komt het overgewicht vaak weer terug;

- in maar 5% van de gevallen succesvol.



Voordelen:

- geen operatie nodig;

- er wordt niet aan de maag geopereerd;

- een echte narcose krijg je niet. Je wordt slaperig gemaakt met Dormicum.

  Dit is een stof die een sterk dempende werking heeft op het zenuwstelsel.

  Dit wordt gecombineerd met een pijnstillend middel (Alfentanyl).

- de maagballon kan goede diensten bewijzen bij patiënten met een (zeer)

  hoog operatierisico door het overgewicht. De therapie bestaat uit het inbrengen van een

  maagballon met als doel gewicht te verliezen. Na maximaal zes maanden, wanneer de ballon

  uit de maag gaat en er voldoende gewichtsverlies is opgetreden, kan een maagbandoperatie

  worden uitgevoerd. Door het gewichtsverlies in de zes maanden dat de ballon in de maag zat,

  kunnen de risico's van de operatie zijn verminderd;

- de ballon kan afhankelijk van de patiënt, variabel worden gevuld van 400 cc tot 700 cc.



kosten Bodyservices: 3130,-- Euro inclusief plaatsen, verwijderen, dieetbegeleiding en controles internist.

kliniek Klein Rosendael 2930,-- Euro inclusief plaatsen, verwijderen en dieetbegeleiding (18 maanden).

Bron : De Maagballon
 

22:42 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-11-03

maat 2003 tot nu ...

Velen weten niet, dat obesitas en morbide obesitas ziektes zijn.

Ja akkoord, je bent niet ziek, maar je lichaam lijdt onder dit overgewicht.

Dit is weldegelijk een ziekte. Veel mensen kampen met dit probleem,

sommigen onder ons hebben met hun ziekte leren leven, anderen,

proberen een andere oplossing te zoeken.

 

Maart 2003.

 

Ik kon het niet langer meer aan, ik probeerde minder te eten, maar telkens

faalde ik erin. Ik kreeg hoofdpijn omdat ik niet genoeg at, ik begon dan ook terug

meer en meer te grijpen naar ander voedsel. Tot ik in maart besloot dat dit zo niet

langer meer kon, ik ben toen op 6 mnd tijd meer als 10 kg bijgekomen :(.

Toen had ik mijn eigen ertoe gedwongen om terug contact op te nemen met een

chirurg voor de maagband of lapband of gastric banding genoemd.

 

Toen ik bij de arts aankwam, heb ik hem eerlijk uitgelegd waarom ik geopereerd

wenste te worden, na de hele uitleg heeft hij me duidelijk gezegd dat hij mijn

probleem snapte, maar dat hij me niet kon helpen door de operatie uit te voeren.

Moreel niet maar ook etisch niet. Je moet wel begrijpen, de maagband wordt

geplaatst bij mensen die een BMI van 35 of meer hebben.

 

BMI of Body Mass Index

 

De BMI of Body Mass Index is een algemene indicator voor overgewicht.

BMI is het gewicht (in kilogram uitgedrukt) gedeeld door het kwadraat van de lengte

(in meter uitgedrukt).

bijvoorbeeld: een man van 1,75 meter groot en 70 kg heeft een BMI van 22,8.

BMI kleiner dan 20: ondergewicht
BMI tussen 20 en 25: ideaal
BMI hoger dan 25: overgewicht
BMI hoger dan 30: zwaarlijvigheid
BMI hoger dan 40: ziekelijke zwaarlijvigheid.

 

Ik behoorde toen niet tot de categorie met mensen die een BMI van 35 hadden.

tja ik wou het erge kwaad voorkomen, en ik wou helemaal niet meer terug naar af!

Ik had er veel te veel voor gezwoegd en gewerkt, een hele zware periode doorgeworsteld

en ik wou die lijdensweg niet nog eens meemaken.

Toen de arts mij dat vertelde, werd ik pas echt verdrietig, ik wou terug iets doen,

vooralleer het echt allemaal te laat was, maar hij kon me niet helpen.

Hij heeft me gezegd dat hij dit niet wou doen, maar heeft me wel gezegd dat er artsen

waren die dit wel uitvoerden, die het niet zo nauw namen met de ethiek van hun vak.

Nou, daar stond ik dus wel effe bij stil.

 

Ik begreep die arts ook wel, maar ik wou geholpen worden. Hij had me de raad gegeven

terug naar een dieëtiste te gaan, of Weight Watchers te volgen en meer aan sport te doen.

Nou , Weight Watchers  en de dieëtiste heb ik vroeger al meerdere keren geprobeert.

De pogingen in het begin leken toen hun vruchten af te werpen, maar op een gegeven

moment stabiliseerde ik weer en dan kwam ik weer aan. Het alom gekende jo-jo effect.

 

Ik heb het idee dan weer laten varen, en ik hoopte dat ik de knop weer kon omdraaien.

Nu zijn we ondertussen al een 8 tal maanden verder... en ben ik terug bij af !!!!

Het gevreesde gewicht staat weer op mijn balans aangeduid...

 

Door dit dagboekje, of hoe je het ook wil noemen , MIJN KLAAGB(L)OEK(G)JE, want daar

lijkt het meer en meer op :), wil ik tot een beslissing komen.

Het zijn niet de reakties van buitenaf die me deze beslissing zullen doen nemen, maar mijn

eigen speur en denkwerk.

 

Eén ding is wel zeker, ik doe dit niet voor mijn naaste omgeving, noch voor mijn lieve vriend,

noch voor mijn ouders en schoonouders of eendert wie! Ik doe dit voor mijn eigen!!!

Mijn naaste omgeving ziet me graag hoe ik ben, zij verlangen dit ook niet van mij.

Wel in tegendeel , ze vinden me goed hoe ik ben, ze vragen zich ook af waarom ik dit wil doen.

Ik moet toegeven dat ik heel veel geluk heb, om zo gesteund te worden door hen! (ook al begrijpen

ze niet waarom ik het wil doen)

 

Ik wil gewoon gezond het leven doorspartelen... mijn leven...

Het leven dat ik deel met iedereen van wie ik hou.

Ik wil geen risico's meer lopen, door een hartkwaal te ontwikkelen door mijn zwaarlijvigheid.

Het leven is veel te mooi en ik geniet er met volle teugen van.

 

16:13 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

21-11-03

Kleine schets

 

 

Hetgene wat ik hier neerpen zijn mijn EIGEN ervaringen,

momenteel bevind ik me terug in een heel zware en moeilijke

spychologische periode. Dus probeer ik terug alles op een rijtje te zetten

 

Een kleine schets van m'n leven, de laatste voorbije 2 jaar :

 

December/Januari 2001 - 2002

 

Weer eens op de weegschaal gestaan, mezelf in de spiegel bekijken

en in tranen uitbarsten omdat ik eigenlijk van mijn eigen lichaam walg.

Staffe woorden misschien voor jullie, maar plezant is het niet om van

iemand te houden, als je van jezelf niet meer kunt houden en genieten.

Toen woog ik bijna wat mijn huidige gewicht is, maar daar zal ik later

op terug komen misschien.

 

Januari 2002 - Mei 2002

 

Zelf proberen te dieeten, op een ongezonde manier om mijn "overtollige" kilo's

kwijt te raken... T'ging goed, tot het mis ging... "het knapte in m'n hoofdje"

Ik was nors, kon niet meer lachen, barstte constant in tranen uit, had de

indruk dat ik helemaal alleen was in die strijd tegen over de overtollige kilo's.

 

Extreem en ongezond gaan dieeten, constant hoofdpijn omdat ik bijna niet

meer at, maaltijden overslaan om niet te veel gewicht aan te komen en

veel gewicht te verliezen... Enfin te zot om los te lopen.

 

Veel zitten praten met een collegae van me, die ook een maagband heeft.

Zoveel twijfel, zo bang, kan ik het echt niet rooien zonder geopereerd te worden???

 

Mijn stoute schoenen aangetrokken, en toch maar eens terug voor de

zoveelste keer naar de huisarts gegaan. Ik heb het er nog maar eens met hem

over gehad, en duidelijk de lijn getrokken dat dit zo NIET meer verder kon.

M'n huisarts kent me al van kleins af , en heeft heel m'n medisch dossier met

testen op schildklier, de resultaten van mijn vroegere pogingen enz doorgenomen.

Toen opperde hij me om naar het Sint Lucas ziekenhuis te gaan in Gent.

Verwijsbrief opgemaakt en me de naam doorverwezen van een chirurg om

te praten en te zien welke oplossing voor mij het beste zou zijn.

 

Afspraak vastgelegd bij dokter Van de Walle, in maart... Het ging allemaal

zoooo snel.

We hebben heel lang zitten praten, over de mogelijkheden, welke zijn "specialiteit"

was en wat de voor -en nadelen inhielden voor een operatie.

Ik moest toch effe slikken, want ik had duidelijk vermeld aan m'n huisarts

dat ik me wou informeren over de lapband en de operatie. Nu dokter Van De Walle

is chirurg, maar hij voert alleen maar maagverkleiningen uit!

De moed zonk me in de schoenen, maar na de uitleg, de vele tekeningetjes enz..

was ik weer een stukje wijzer geworden.

 

Ik werd onderzocht door Dr VdW, gewogen en gemeten en mijn BMI werd

berekend aan de hand van de gegevens. Dr VdW had het niet alleen over de maag-

verkleining, maar ook nog 2 andere opties om te vermageren. Met name

door behulp van pillen of de maagballon.

 

Nu pillen slikken wou ik niet, gewoon voor de simpele reden, dat mensen

in mijn omgeving dat ook deden / gedaan hadden en er super slecht van waren

of, dat ze gewoon na het stoppen, hun gewicht + extra's erbij kregen.

 

Toen weer een beetje wijzer geworden, terug naar huis, want hij liet me toch

de tijd om alles te laten bezinken. 2 weken erna had ik terug een afspraak met hem,

en met zijn team. Het team bestaat uit 3 andere entiteiten, de dieëtiste,

de sofrologe en de internist.

Bij hen langs gegaan die middag en gepraat, zij hebben hun dossier over mij opgemaakt

en gingen dat dan doorgeven aan Dr VdW (dus 2 weekjes wachten op hun "verdict").

 

Met Dr Cesçmeli, de internist heb ik het ook over de 2 de optie gehad, de maagballon.

Hij heeft me in het lang en in t'breed uitgelegd wat het was, hoe het werd ingebracht,

en wat de resultaten konden zijn na 6 maand.

 

De 2 weken waren verstreken, ikhad er goed over nagedacht wat ik precies wou

en wat ik zeker niet wilde toepassen. Nou toen heb ik voor de maagballon gekozen.

De 2 dokters waren het met me eens, en dokter VdW heeft me toen doorverwezen

naar Dr Cesçmeli, waar ik dus gedurende 7 mnd ben behandeld.

 

3 Mei 2002 - 15 november 2002

 

Agezien ik nog vol met twijfel zat, en me eigenlijk

toch nog niet wou laten opereren, heb ik dan voor de maagballon

gekozen. Nu de maagballon is een hulpmiddel, en er komt geen operatie

aan te pas.

 

Ik heb dit dan ook volledig onder algehele narcose laten plaatsen.

De maagballon - techniek wordt in België minder vaak toegepast als in Nederland.

In Nederland wordt dit meestal in speciale centra's geplaatst en echt aan de lopende

band :). Daar moeten de patiënten nuchter binnenkomen, en na een paar uren mogen

ze het centrum verlaten. Ze worden dan ook partieel verdoofd, of krijgen gewoon

een kalmering toegedient en een soort van pufje dat de keel verdoofd.

Ik daarentegen, moest dus 3 dagen ziekenhuis ondergaan. S'ochtends vroeg nuchter binnen

en pas rond 14 uur was ik in het O.K. Volgens mijn vriend ben ik maar een uurtje of zo

binnen geweest in het OK en rond 16 Uur terug naar de kamer gebracht, maar eerlijk gezegd

herrinner ik me bijna niks van die dag, alleen dat ik wou DRINKEN maar mocht pas om 21 uur

ietsjes drinken.

 

Ik was dan ook misselijk ... OooO zo misselijk , en pijn in de keel amai , precies dat ze

daar iets hadden doorgeramd. Nu ja dat hadden ze dan ook LOL.

De zondag avond mocht ik terug naar huis, maar die 10 minuutjes in de auto leken wel UREN!

Om de paar straten moesten we stoppen, want ik moest m'n maag legen ... (En er zat niks in)

 

Volgens de arts zou dit toch een paar weken aanhouden dat misselijkheids gevoel, maar dit

heeft bij mij dus meer als 3 maand aangehouden. Vermageren deed ik als geen ander hihihi.

 

Ik ben in totaal meer als 20 kg afgevallen in Mei tot December 2002, maar na verwijdering

van mijn ballon ging het weer mis na een paar maand. De kilo's kwamen er eerst ongemerkt

aan, toen, sja, terug een breder broek aantrekken enz ...

 

De knop heb ik niet meer kunnen omdraaien... waar is het misgegaan? Sja, verkeerd eten (?)

neen de eerste maanden zeker niet na verwijdering, maar ik at gewoon weer veel te veel!

De opvulling in mijn maag was weg, dus had ik dat hongergevoel terug.

 

** Zucht**

 

Ik weet het wel, het zit allemaal tussen mijn oorkes, in mijn koppeke, maar begrijp een ding...

Het is sterker dan mezelf, ik ben al van kindsbeen zwaar, geniet van het leven en van mijn

eten. Alcohol drink ik zelden, snoepen van t'zelfste, tenzij ik een hevige dip heb en een chips

opwelling (gebeurt maar een paar keer per jaar).

Proberen minderen heb ik ook al gedaan, maar mijn verzadigingsgevoel blijft weg ,

dus knaagt het were ...

 

Mei 2002 - November 2002

 

Tijdens de periode van de maagballon, heb ik leren anders

eten, veel minder eten en mijn lichaam leren aanvaarden.

Enfin aanvaarden, leren omgaan met de veranderingen in m'n lichaam.

Wat wil je , al heel je leven draag je letterlijk een gewicht

mee, en op een paar maand tijd, verminderd de vetkwabbetjes...

Nieuwe kleding moeten kopen, want van maatje 52 ga je opeens

naar een 48 , en ik denk zelf dat na mijn 7 de maand met de

ballon ik naar maatje 42 ben gezakt ! Dat was voor mij een echte

prestatie. Goh, je kunt je niet voorstellen hoe gelukkig ik was.

 

Op een dag moest ik terug nieuwe kleding hebben, want ik bleef al

een maand of 2 op mijn gewicht, en het werd zomer. Toen wou ik

proberen of ik een kleedje kon kopen, eentje dat me echt aanstond

en dat alledaagse mensen aan deden. Met alledaagse mensen bedoel ik

dan ook mensen die geen last hebben van overgewicht en die naar hartelust

kunnen shoppen, zonder naar speciaalzaken te moeten gaan, of extra

Euro's moeten neertellen om toch maar iets leuks aan te doen.

Nou ik had een super mooi kleedje gevonden, maar eerlijk gezegd was

ik toch wel terughoudend, maatje 46. Pfffff, daar kon ik toch niet in...

Maareuh ... 't tegendeel werd me bewezen, het was zelfs ietsjes

te breed. Toen maar een maatje kleiner genomen en het ging me als gegoten.

Wow, zei ik tegen m'n moeder, en tranen van geluk rolden over m'n wangen.

Ik was ZOOO blij! je kunt het je niet voorstellen ... (of misschien toch wel).

 

Gedurende de maagballon-periode, heb ik me ook laten begeleiden door

een psychologe, omdat ik wou leren omgaan met m'n gewichtsverlies, erover

kon praten, hoe ik to die veranderingen stond. Qua lichaam, maar ook Qua geest!

 

Ja ja , het veranderd echt je leven, een totaal nieuwe wereld gaat voor je open.

Ik werd met de dag optimistischer, vrolijker, en werd terug een en al zonneschijn.

Ik ga de aanmoedigingen van één van m'n collega's nooit vergeten! Zei hielp

me daadwerkelijk ook door op de kleine dingen van m'n voeding te letten.

'T grappigste van al was, als we achter onze lunch gingen, dat ze me ook in 't oog

hield wat ik zou nemen, en keek me afkeurend aan als ik iets vettigs wou eten.

Enfin geen Quick of Mc Donalds of zo , maar een slaatje met met gefrituurde

bloemkooltjes of zo, want die werden dan ook eerst gefrituurd, maar met een

beetje olie overgoten, zodat ze niet droog waren. Hihihi.

Echte Italiaanse kost. LoL.

 

Toen ik om de 2 weken bij de dieetiste en bij de psychologe ging, toen

hield ik ook bij wat ik allemaal at, de hoeveelheden en waar ik mee zeurde.

(mayonnaise enz ) want ik krijg eerlijk gezegd die yoghurt van Vittelma of zo niet

binnen.

 

Nu ja, ik had me voorgenomen om zo verder te doen, want met de ballon kon je niet veel

eten. Zie maar naar de foto in m'n vorige post, daar zit  zo'n opgevulde ballon van 500 ML

in je maag te dobberen, en veel kan er niet meer bij he :).

 

November 2002: verwijdering van de ballon 

 

Ging het een paar maand goed, maar ik kon wel meer eten, ik ging toen wekelijks op

de weegschaal staan, maar de halve kilo'tjes kwamen er geleidelijk aan bij.

*zucht*

Ik at toen niet anders als er voor, maar ik kon wel MEER eten en ik probeerde het in t' dijken.

2002 is voorbij gevlogen! We hebben ons dan met volle moed in 2003 gestort.

Nieuwe voornemens, opletten op wat ik eet, maar alles tevergeefs ...

 

21:03 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-11-03

Intro

De bedoeling om dit blogje op te starten is om mijn eigen

een beetje weg wijs te maken in mijn eigen gedachtengang,

zo weeg ik stuk voor stuk de voordelen en de nadelen van de lapband af.

Hopend dat ik er zelf uit kom, mensen kan helpen die misschien met

dezelfde twijfel als ik zitten, en nog even alles aftasten vooralleer ze

de drempel overschrijden.

 

Dit is een stap dat niet ondoordacht mag gebeuren, het is een stap

dat heel je leven drastisch veranderd.

 

20:43 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |