25-11-03

twijfels..

Nu ...

Tja, wat nu... Ik ben er meer en meer van overtuigd om een afspraak

te maken bij een chirurg, Dr A. in een ziekenhuis te B.

 

Wel zit ik met nog zoveel vragen.. Enfin de voornaamste vraag die ik

me stel is ofdat dr A. me eventueel zou willen opereren. Ik heb wel 1 geluk,

is dat mijn vriendin/collega, zich ook toendertijd heeft laten behandelen

door hem, en dat ze het er een paar maand geleden, toen ze op controle

bij hem moest over mij heeft gepraat.

 

Ik had haar toen gevraagd of ze het er eventueel even met hem eroverwou hebben 

om te zien of hij naar mij zou luisteren, zonder enig vooroordeel te vellen.

Ik heb vorig jaar een maagballon laten plaatsen, door die ballon die ik toen

7 mnd in m'n maag heb gehad, ben ik meer als 20 kg afgevallen. Ik was dolgelukkig

zoals ik al verteld had. 20 kg op iets meer als 9 mnd ! Dat was voor mij een

hele prestatie, een mijlpaal tegen m'n strijd met het overgewicht.

 

Ze heeft met Dr. A gepraat, en voor hem telde ook de motivatie van de

patiënt. Hij wil niet dat we er te licht overgaan, begrijpelijk, want dit

is een stap naar een "gezonder" leven. Er gaan zoveel deuren voor je open,

zoveel nieuwe werelden. Je wordt opener tegen je medemens, en kruipt

stillekes aan terug uit je schulp.

 

Nou, moeilijk heb ik het meestal niet om met

mensen in contact te komen, grotendeels komt dit ook door m'n vriend.

Bij hem voel ik me veilig en geborgen. Maar ja, ik ben dan ook een eeuwig

twijfelaarke, zouden de mensen me aanvaarden om wie ik ben.. hoe ik ben?

Daar worstel ik ook vaak mee ...

 

T'is soms puren "bullshit", want iedereen heeft zijn eigen karakter, maar

heeft niet iedereen die drang om maatschappelijk en sociaal aanvaard te worden?

Ik wel dus. Ik vond het vroeger zo al ambetant toen ze me in de lagere school

"dikske" of "vet geval" noemden, en vaak werd gepest omdat ik "ronder" was

als de anderen. 

Mijn moeder had me toendertijd laten inschrijven in een soort van project

" dikke kinderen" in het A.Z. Ik vond het zo akelig om daar naar toe te gaan

iedere woensdag middag, IK WOU OOK NIET AFVALLEN ONDER DRUK

Motivatie : 0,0 ! Afvallen 2 kg op 4 mnd de tijd... gewoon omdat ik er niet

achterstond. Ik wou daar helemaal n iet naartoe.

 

Eens heb ik m'n moeder gesmeekt om niet te gaan, ze is met me meegegaan

toen ik bij de arts moest voor de "controle" , mijn vet werd opgemeten enz...

Toen ben ik heel hard beginnen schreeuwen en huilen en heb hun gezegd dat ik

niet meer kwam, want ik wou het ook niet meer doen!

Dit is dus meer als 14 jaar terug ... En nog heb ik soms die beelden die door mijn

hoofd spoken... Het heeft me echt getekend.

 

 

 

21:06 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Begrip Ik kan me voorstellen wat je toen hebt meegemaakt, ik ben een paar maanden terug met mijn zoontje naar het A.Z gegaan en de praktijk is nog steeds hetzelfde, met enig verschil dat ik dit mijn kind niet wil aandoen. Die druk is denk ik nog slechter dan het overgewicht. O.K. Ze geven hem soms een opmerking op de speelplaats, ik denk dat ik er beter aan doe om hem eerst mondig te maken, zodat hij zich verbaal kan verdedigen, wij geven hem heel veel liefde en wijzen hem erop dat we hem graag zien zolas hij is. Dit alles zeggende om je te tonen dat ik begrijp dat je zelfs na 14 jaar er nog nare herinneringen aan hebt. fijn om te horen dat je je zo goed voelt bij je vriend en voor de rest, kan ik je enkel aanraden om alleen op je eigen gevoel af te gaan. Wil je dit ondergaan, ga er dan voor, in ieder geval,0 Veel Sterkte!

Gepost door: *** | 25-11-03

De commentaren zijn gesloten.