24-11-03

Maagband - Maagballon - Nietjes methode

DE LAPBAND

De lapband

In het kort: een Lapband, de gastric banding, is letterlijk een laparoscopische operatie (kijkoperatie)
waarbij er een maagband geplaatst wordt even voorbij de maagingang waardoor er snel een klein deel
van de maag goed gevuld wordt met voedsel en daarmee tevens snel een gevoel van verzadiging kan optreden.
Dit resulteert over het algemeen in een sterk verminderde opname van voedsel en
daarmee een gewichtsvermindering. Van alle manieren om een maagverkleining te ondergaan,
is deze methode de minst ingrijpende en kent de minste percentages complicaties.



Wat uitgebreider:


De techniek werd voor het eerst voorgesteld in 1983 in Noorwegen ter behandeling van
morbide obesitas.
Een band uit silicone werd gebruikt om de maag op te delen in een heel klein stukje en een
veel groter segment. Het voordeel van deze benadering was dat het een eenvoudige en
volledig omkeerbare techniek betrof. Om de doorgang aan te passen tussen de kleine maag
en de grote maag, werd binnenin de siliconeband een ballon aangebracht. De band met ballon
staat in verbinding met een klein reservoir (poort) dat zich bevindt in de onderhuidse vetlaag,
hierdoor kan de diameter van de band aangepast worden waardoor je de doorloop snelheid
naar het onderste gedeelte van de maag kan regelen. Via dit reservoir kan de arts met een
injectienaald via de huid een fysiologische zoutoplossing inspuiten of wegzuigen. Hierdoor
vernauwd of verwijdt het bandje zich waarmee de passage van het voedsel naar het onderste
deel van de maag trager of sneller verloopt. Hoe trager de passage is, des te eerder heb je
een verzadigd gevoel en duurt dit gevoel ook langer. De bedoeling is dus het tempo van
gewichtsverlies aan te passen.
Het titanium reservoir sluit zichzelf nadat het aangeprikt is door de naald.
Elk reservoir is erop getest dat meer dan 1000 keer aanprikken mogelijk is en is ontworpen
voor gebruik op langere termijn.
 


Sinds 1992 wordt de siliconeband met aanpasbare ballon via een kijkoperatie aangebracht.
Dit vraagt ongeveer vier dagen hospitalisatie met een vlotte herstelperiode.
Alle voorzorgen dienen echter genomen te worden om verwikkelingen ten gevolge van deze
operatie bij patiënten met overgewicht te voorkomen. Zo gebruiken we medicatie om trombose
te voorkomen en maken we een grondige evaluatie van de gezondheidstoestand van de patiënt
om voornamelijk problemen ter hoogte van longen en hart te vermijden.
Deze techniek kende in het begin belangrijke complicaties.
Zo kon de maag wel eens door de band glippen, waardoor een te groot volume maag zich
bòven de band bevond.
Dit stuk van de maag kon op zichzelf doorzakken en uitvloeistoornissen naar de grote maag
veroorzaken ; anderzijds bereikte de patiënt ten gevolge van de glijding geen tijdig verzadigingsgevoel
en was er dus niet het gewenste resultaat wat betreft het vermageren.
Een nieuw design van de band verhielp dit probleem en heroperaties kwamen dan ook minder vaak voor.
Als de patiënt eenmaal zijn/haar ideale gewicht heeft bereikt, is het het beste het bandje te
laten zitten omdat verwijdering ervan onvermijdelijk aanleiding geeft tot opnieuw toenemen in gewicht.
Het succes van de gewichtsdaling zit met name in de vervroegde verzadiging, waarbij de patiënt
 geen verdere behoefte aan voeding voelt. Het systeem wordt natuurlijk teniet gedaan door allerlei
voedingsmiddelen te nemen die in vloeibare vorm zelfs een nauwe doorgang kunnen omzeilen ;
hierbij denken we voornamelijk aan frisdrank en zoethoudende stoffen.
Vandaar is het belangrijk dat de patiënt verder gevolgd wordt, ook na het plaatsen van de band.
Het is uiteraard belangrijk om te letten op de kwaliteit van de voeding.
Daarnaast is het ook noodzakelijk dat de patiënt gewezen wordt op bepaalde zaken die niet vlot
verteren bij aanwezigheid van een dergelijke band (vers brood en stukken vlees, wat aanleiding kan
geven tot het plots afsluiten van de doorgang met soms blijvend braken tot gevolg, wat op zijn beurt
weer kan leiden tot opnamen en tot acuut verwijderen van de band).

In de praktijk wordt de band niet opgeblazen op het ogenblik van de ingreep.
De aanwezigheid van de band is reeds voldoende om een mooie gewichtsdaling te zien in de eerste maand.
Nadien wordt de doorgang aangepast (sessie van ongeveer 10 minuten).
De meeste artsen doen dit bijspuiten tijdens het consult onder röntgenstralen.

Het succes van de ingreep wordt evenwel bepaald door het juist selecteren van patiënten die
in aanmerking komen voor de ingreep. De meest handbare richtlijn is een BMI van meer dan 40
of een BMI van meer dan 35 gepaard gaand met ten minste twee ernstige medische problemen
(bijvoorbeeld: belangrijke orthopedische klachten, hoge bloeddruk ...).
De patiënten mogen geen zgn. "zoeteters" zijn.
Iedere patiënt krijgt vooraf een intern onderzoek (röntgen foto van long en hart, ECG en bloedafname
ter uitsluiting van medische factoren die het overgewicht veroorzaken).
Zwangeren en patiënten met ernstige psychologische problemen worden uitgesloten van een behandeling.
Zwanger wòrden met een band is wel gewoon mogelijk, al wordt het afgeraden om tussen de periode van
de operatie en de gewichtsstabilisatie zwanger te worden. Eenmaal zwanger is het aan te raden om alle
vloeistoffen uit de band te laten verwijderen. Dit vermijdt alle problemen van braken tijdens de zwangerschap.


 

UITLEG BETREFFENDE DE OPERATIE

 

DE REGULEERBARE MAAGBAND
 

WIE?


Extreem overgewicht, vaak een familiekwaal, is een echte ziekte en een bron

van velerlei complicaties met soms dodelijke afloop die in een mildere vorm leidt

tot een functionele handicap met sociale en emotionele consequenties.
De behandeling met geneesmiddelen die decennia lang gangbaar was is op lange termijn

minder doeltreffend gebleken en het is dan ook een gerichte operatieve aanpak die

in de laatste 15 jaar gezorgd heeft voor de beste resultaten : er zijn 3 technieken

die toegepast worden en hier zullen we de meest eenvoudige daarvan uiteenzetten :

de operatieve maagverkleining, door middel van een "kijkoperatie",

 zonder nadelige fysieke gevolgen, waarvan het doel is : de beperking van het bruikbare

volume van de maag.


Deze operatieve ingreep behelst de volgende risicofactoren :

- die van een algehele narcose
- een verhoogd risico vanwege extreem overgewicht, longembolie, ademhalingsproblemen
- operatieve complicaties

De voorgestelde operatieve ingreep geldt dan ook uitsluitend voor ernstige dan wel, in aanleg,

 dodelijke vormen van extreem overgewicht. Deze vorm van overgewicht uit zich in

een extreme graad van overgewicht die meer dan 50% bedraagt van het normale gewicht

(dus 120 kg nu tegenover 80 kg normaal). Hiertoe wordt een BODY MASS INDEX (BMI) gehanteerd

van boven de 40. Deze index wordt verkregen door het aantal kilo's te delen door de lichaamslengte

 in het kwadraat.

 Voorbeeld : voor iemand die 117 kilo weegt en 157 cm lang is

 geldt een BMI van 117 gedeeld door 1.57 < = 117 : 2.46 = 47
 

Naar aanleiding van deze index spreken we vervolgens over :

- gematigd overgewicht als de index zit tussen 30 en 35
- ernstig overgewicht tussen de 35 en 40
- indien boven de 40 is er sprake van levensbedreigend overgewicht hetgeen zich uit

 in psychische en allerlei fysieke complicaties : suikerziekte, gewrichtsaandoeningen,

slapeloosheid, verhoogde bloeddruk en hartinfarct.

De patiënten die in aanmerking komen voor een operatie hebben een BMI van meer dan 40

of van meer dan 35 wanneer zij lijden aan één van de bovengenoemde complicaties.

Dit zijn tevens de eisen die het ziekenfonds stelt om voor vergoeding in aanmerking te komen.
 

OP WELK MOMENT IN HET LEVEN ?

 

- Wanneer u uw overgewicht psychologisch niet meer kunt verdragen of wanneer het u

  lichamelijk teveel wordt. Bij deze ingreep is de steun van familie of vrienden van groot belang.

  Het is dus duidelijk dat een weloverwogen motivatie onontbeerlijk is alvorens tot

  een operatie te besluiten.

- De operatie kan worden uitgevoerd tussen de 18 en 65 jaar.

- Tijdens een zwangerschap is een ingreep onmogelijk, tevens is zwangerschap een contra-indicatie

  gedurende een vermageringskuur, maar als het gewenste gewicht weer bereikt is,

  is zwangerschap weer zeer wel mogelijk, het zal dus voldoende zijn om de vloeistof uit de maagband

  te laten verwijderen tot aan de bevalling vanwege de frequente braakneigingen.

- Wanneer algemene gedragsstoornissen die met voeding te maken hebben zijn uitgesloten door

  een psycholoog of psychiater.

- Na een uitgebreide vermageringskuur van meer dan een jaar, uitgevoerd onder toezicht

  van een diëtist(e) die zonder resultaat bleef, of waarop een snelle gewichtsvermeerdering volgde.
 

HOE?

 

Door een band wordt uw maag in twee ongelijke delen verdeeld ;

onder normale omstandigheden heeft de maag een inhoud van meer

dan 1 liter en pas wanneer hij volledig is gevuld heeft men het gevoel

van verzadiging ; door plaatsing van de band ontstaat in het bovenste

gedeelte van de maag waar het voedsel direct binnenkomt een zakje van

15 ml (de omvang van een mandarijn) ; dit zakje zal zich dus heel snel

vullen met voedsel, waardoor dus veel sneller het gevoel van verzadiging optreedt.

Dit gevoel van verzadiging wordt nu kunstmatig verlengd omdat het

kleine bovenste zakje slechts heel langzaam via een kleine opening leegloopt

in het overige deel van de maag.


De maagband sluit het bovenste gedeelte van de maag dus eigenlijk af als

een soort kinder "zwemband" ; hij wordt niet in opgevulde toestand aangebracht

en zijn diameter is dan niet meer dan 2 centimeter ; door hem met vloeistof

te vullen via het onderhuids aangebrachte reservoirtje kan men de inwendige

doorsnede nog verkleinen.

De voordelen van deze ingreep GASTROPLASTIE geheten

(d.w.z. verandering van de vorm van de maag) zijn talrijk :

- eenvoudig
- het in principe laten bestaan van de vorm van de maag en het voedselcircuit maken de ingreep

  omkeerbaar
- de mogelijkheid om op eenvoudige wijze de diameter van de maagband na de operatie te

  veranderen
 

 

VOOR DE OPERATIE

 

Het traject voor de operatie is wat aan de lange kant, maar het stelt de patiënt wel in staat

om geleidelijk te gaan begrijpen hoe de ingreep in zijn werk gaat en tevens biedt het

de verschillende artsen die hem zullen behandelen de mogelijkheid hem beter te leren kennen :

De consulten :
- Met een chirurg : hij bevestigt de diagnose, legt de verschillende soorten ingrepen uit en

  licht de bezwaren en risico's toe.
- Met een diëtist(e) om een beter inzicht te krijgen aangaande oude eetgewoontes en te bekijken

  wat de nieuwe moeten zijn.
- Met een psychiater om licht te werpen op bepaalde bestaande problemen.
- Het nemen van een bloedmonster om stofwisselingsproblemen op te sporen :

  een beginnende suikerziekte, verhoogde cholesterol- of triglyceridezuur spiegel of een teveel aan urinezuur;

  een afwijking in het functioneren van de alvleesklier die wanneer hij niet goed werkt T.S.H. hormoon

  afscheidt teneinde het evenwicht te herstellen ; hetzelfde geldt voor de hoeveelheid cortisol

  die de afwezigheid van afwijkingen aan de bijnieren bevestigt.
- Een rôntgenfoto van de maag teneinde, in geval van een breuk, de operatietechniek te kunnen aanpassen.
- Tenslotte kunnen bepaalde specifieke onderzoeken door de chirurg of anesthesist worden

  aangevraagd die minstens 2 dagen voor de operatie moeten zijn verricht : een electrocardiogram,

  een echografie van de galblaas, bestudering van het functioneren van de ademhaling,

  een onderzoek naar slapeloosheid (apneu syndroom), onderzoek van de maag middels

  een zogenaamde "fibroscopie".

 

HET VERBLIJF IN HET ZIEKENHUIS/ DE INGREEP

 

Het verblijf in het ziekenhuis duurt 3 tot 4 dagen. De opname in de kliniek vindt de dag

voor de operatie plaats tegen ongeveer 4 uur s'middags, dan worden nog enkele onderzoeken

uitgevoerd zoals voorgeschreven door de chirurg of de anesthesist die u dan weer opnieuw ontmoet ;

 gemiddeld genomen verlaat u de kliniek 2 dagen na de operatie ; het herstel duurt 1 tot 3 weken.

De ingreep wordt in hoge mate ondersteund door toepassing van een coelioscopie

(het inbrengen van een minicamera in de buik), maar vereist altijd een algehele narcose.

De coelioscopie is een methode die 20 jaar geleden in Frankrijk is uitgevonden en deze maakt

het mogelijk om operaties uit te voeren zonder grote littekens die vaak lelijk en pijnlijk zijn.

Deze methode vermindert ook de duur van het ziekenhuisverblijf en bespoedigt het hervatten

van de werkzaamheden door de patiënt.
De minicamera die in de maag wordt ingebracht projecteert een beeld van het inwendige

op een scherm en zo kunnen met uiterste precisie de instrumenten zodanig gedirigeerd worden

dat ze de maagband exact aan kunnen brengen. Over het algemeen heeft men 4 kleine i

nsnijdingen van 0,5 tot 1 cm nodig, de vijfde is iets groter omdat die dient om het vulmembraan

in te brengen, welke de diameter van de maagband regelt.

- De ingreep duurt 1 tot 2 uur
- Het bijkomen uit de narcose is vrijwel onmiddellijk
- Er is slechts geringe en kortdurende postoperatieve pijn
- Op de avond van de operatie mag de patiënt een beetje vocht tot zich nemen : de hoeveelheid

  vocht neemt toe gedurende het laatste deel van het korte ziekenhuisverblijf.
 

 

NA DE OPERATIE

 

DE EERSTE MAAND NA DE INGREEP :

- Het voedsel kan slechts gemixed, in kleine stukjes gesneden en via kleine hoeveelheden

  genuttigd worden. Op de dag van vertrek krijgt men een heel eenvoudig dieet mee.
- Aan het einde van de eerste maand wordt er een rôntgenfoto van de maag gemaakt

  waarbij de maagband en het krimpen van de maag worden onderzocht.
- U zult in ieder geval uw professionele activiteiten hebben hervat en het beoefenen

  van sport wordt aangeraden. Het is niet uitgesloten dat men ter hoogte van het reservoir

  nog enig onbehagen voelt omdat het littekenweefsel nog niet geheel genezen is.
- Gewichtsverlies gedurende 30 dagen na de ingreep is meestal tussen de 5 a 10 kilo.

DE VOLGENDE MAANDEN :


We herinneren u aan de noodzakelijke onderdelen van een evenwichtige voeding :
- Water : 1 tot 2 liter niet-koolzuurhoudend water tussen de maaltijden.
- Groente, fruit en granen bevatten vezels die het inwendige transport bevorderen,

  deze verhinderen verstopping.
- Suikers zijn een uitstekende bron van energie voor het mechanisme,

  maar moeten met mate worden genuttigd omdat ze anders worden opgeslagen in de vorm van vet.
- Dierlijke vetten (melk, vleeswaren, kaas) moeten vervangen worden door

  plantaardige vetten (plantaardige oliën).
- Eiwitten (vlees, vis, en het wit van eieren) dienen ter ondersteuning van het mechanisme.
  Op deze manier leert u uw eigen smaak kennen en komt u via 3 maaltijden per dag tot

  een gevarieerde en evenwichtige voeding eventueel aangevuld met 1 of 2 tussendoortjes.

Men vult de maagband slechts wanneer het gewicht hetzelfde blijft : d.w.z. wanneer

het maandelijkse gewichtsverlies minder dan 3 kilo wordt. Het vullen, waardoor de diameter

van de maagband verkleind wordt, is dus afhankelijk van individuele verschillen ;

dit gebeurt nooit voor het eind van de eerste maand na de operatie.

Het is een eenvoudige, snelle en pijnloze behandeling die bestaat uit het inspuiten van vloeistof

in het membraan dat vlak onder de huid is aangebracht, deze is door een smal buisje met de

maagband verbonden.

Het is handig om tegelijkertijd een rôntgenfoto van de maag te laten maken die de graad

van inkrimping laat zien. Men injecteert de eerste keer 2 tot 3 milliliter, de volgende keren 1,5 milliliter,

maar nooit meer dan 7 tot 8 milliliter, de binnendiameter van de maagband is aldus 10 tot 12 millimeter.

Het bereiken van een bevredigend gewicht duurt 1 tot 2 jaar ; dat komt overeen met een verlies

van 50 tot 80 % van het overgewicht.
Met behulp van uw diëtist(e) moet het gewicht dan gestabiliseerd worden ; een plastische operatie

(huid, borstcorrectie…) kan dan onder de meest gunstige omstandigheden worden uitgevoerd.

Tenslotte is het erg nuttig om u aan te sluiten bij een groep patiënten om geregeld ervaringen uit

te kunnen wisselen.
 


 

Bron :Chirurgisch Ingrijpen bij extreem Overgewicht

 

 

 

De nietjes-methode

Er zijn een aantal varianten:

 

1. Horizontale gastroplastiek

2. Verticale gastroplastiek (volgens Mason)

3. Verticale gastroplastiek met siliconen ring. Deze methode heet eigenlijk de vertical banded gastroplasty,

    de tapling-methode of de verticale verkleiningsplastiek van de maag (gaster=maag).

    Maar wordt vaak gewoon de "maagverkleining met nietjes" genoemd.
 

 

Over deze laatste ingreep volgt verdere informatie. De vertical banded gastroplasty

(verder de "nietjes-methode" genoemd), het eerst geïntroduceerd in 1982 in de VS,

is nu nog de meest voorkomende techniek. Bij deze ingreep wordt een soort voormaag gecreëerd door

het aan elkaar vastmaken van de voor- en achterzijde van de maag d.m.v. een nietjesrij (nietjes=staples).

Aan het uiteinde van deze verbinding komt dan een ring te zitten die verhindert dat deze ruimte zich nadien

kan uitzetten (zie hieronder).
 

Er wordt als het ware een voormaag gemaakt in de maag. Het eten komt eerst in de voormaag

terecht en vermits die klein is, ontstaat er een snel verzadigingsgevoel met het automatisch verdwijnen van

het hongergevoel in het eetcentrum van de hersenen. De voormaag leegt zich traag door de ring heen

naar de rest van de maag waar de gewone vertering kan beginnen.
De ring tussen het eerste en tweede gedeelte van de maag houdt vloeibare voedingsstoffen zoals

zoethoudende dranken, ijscrème, chocolademelk, milkshakes en soepen niet tegen.

Wanneer overdreven veel hypercalorische dranken gebruikt worden,

zal men natuurlijk niet voldoende vermageren.

 

Resultaten na de operatie.


Je kan minder eten, zodat je lichaam een grote hoeveelheid vet kan verbranden als energiebron

voor de dagelijkse activiteiten. Je gaat progressief in gewicht verminderen: tussen gemiddeld 8 à 16 kg

de eerste zes weken, nadien verder 2.5 kg tot 4 kg per maand gedurende 9 à 12 maanden. Er kan een gewichtsverlies bereikt worden tot 60%.
Na deze ingreep verdwijnt het voortdurende hongergevoel en eetzucht reeds door een kleine hoeveelheid

voedsel te gebruiken. Dit zorgt ervoor dat vermageren na deze ingreep op psychologisch vlak goed verdragen wordt.

Eten wordt minder belangrijk.
De gewichtsvermindering gebeurt dus progressief en men moet ook niet bang zijn dat men uiteindelijk

niet genoeg zal kunnen eten om een normaal leven te leiden, integendeel. Je moet er wel op letten om

geen vloeibare voeding of semivloeibare voeding rijk aan calorieën te gebruiken, omdat je op deze manier

toch te veel calorieën kunt gebruiken, ook na deze operatie. De meeste gevolgen van het overgewicht zullen

verminderen of verdwijnen waardoor lichamelijke activiteiten beter gaan.
De operatie kàn helpen doordat je veel minder gaat eten, je veel beter gaat voelen.

Deze ingreep wordt steeds minder gedaan, omdat het een grote operatie is èn de resultaten voor velen

niet erg bevredigend blijken te zijn.

 

 

 

 De Maagballon



Een alternatief voor maagverkleining is het inbrengen van een maagballon

die met fysiologisch zout en een lichaam- vriendelijke kleurstof is gevuld.

Bij lekkage van de ballon kleurt de vloeistof de ontlasting en urine,

neem daarna zo snel mogelijk contact op met uw arts.

Een voordeel van deze methode t.o.v. de verkleining is dat de chirurgie

 minder ingrijpend is: het inbrengen gebeurt poliklinisch via de slokdarm

met lokale verdoving. De maagballon is een methode om veilig en meestal

zonder (al te ernstige) complicaties vele kilo's af te vallen.

De ballon (gemaakt van duurzaam, elastisch, hoge kwaliteit silicone) is spiegelglad

 aan de buitenkant en kan dus over het algemeen geen beschadigingen

veroorzaken aan de binnenkant van de maag.


Overwegingen:

- de ballon moet na maximaal 6 maanden worden vervangen wegens het lekkagerisico.

  Na 6 maanden kan de ballon dusdanig aangetast zijn door uw maagzuur dat hij stuk kan

  gaan en kan verdwijnen in uw darmkanaal. Normaal gesproken zou een lege ballon volgens

  natuurlijke wijze uw lichaam kunnen verlaten, maar uit veiligheidsoverwegingen is het het

  beste om een ballon door een arts te laten verwijderen;

- de combinatie maagverkleining plus bypass(es) is effectiever;

- bij mensen ouder dan 55 jaar wordt geen maagballon geplaatst

- na eerdere buikoperaties mag een ballon niet langer dan 3 maanden blijven zitten

  (dit i.v.m. mogelijke risico's vanwege mogelijke verklevingen).



Een behandeling met de maagballon is echter alleen effectief wanneer u deze combineert

met aangepaste voedingsgewoonten. De gemiddelde gewichtsafname is volgens de klinieken

die ze plaatsen, wanneer u de regels opvolgt, ongeveer vier kilo per week.

Een andere belangrijke factor is het begeleidingsprogramma en voldoende lichaamsbeweging.



Het aanbrengen van de maagballon


Bij het polikliniekbezoek krijg je een lijst met vragen die je voor de

anesthesioloog moet invullen. Voor de ingreep krijg je een infuusnaaldje in je arm

of hand waardoor, via een bijspuitnippel, de kalmeringsmiddelen worden toegediend.

Bij sommige klinieken krijg je een volle eetlepel met een verdovende gel (Xylocaine) in de mond,

 waarmee je de mond moet spoelen en in de keel moet gorgelen (en geloof me...dat valt niet mee!).

 Steeds een beetje doorslikken, spoelen en gorgelen. Dit gedurende zo'n 3 minuten.

Hierdoor krijg je een dik gevoel in de keel, dit is de verdoving.

Vlak voordat je gaat slapen, wordt de keel één of twee keer gespray-ed met een verdovingsvloeistof

 (weer Xylocaine), om diep rond het strottenhoofd ook te verdoven.

Nadat je onder een lichte narcose bent gebracht, zal de arts die de ballon in de maag zal brengen,

eerst een onderzoek met een flexibele kijkbuis doen, waarmee het maagslijmvlies

wordt gecontroleerd op afwijkingen. Daarna wordt de kijkbuis verwijderd en wordt de ballon

via de mond en slokdarm aan een voerdraad ingebracht. Als die in de maag zit, wordt met

een flexibele maagkijker gecontroleerd of de ballon in de juiste positie ligt.

Dan gaat er 400 tot 700 cc (onschadelijke) zoutwateroplossing (saline) in met een blauwe kleurstof.



De ballon drijft nu als het ware in uw maag en zorgt ervoor dat u een vol gevoel heeft.

Dit remt uw eetlust af en u zult merken dat u daardoor gewicht verliest.

Bovendien wordt het voedseltransport van de slokdarm naar de maag erdoor vertraagd,

waardoor je langer een vol gevoel blijft houden. Ook het verwijderen van de maagballon

geschiedt onder een roesje. Vrijwel al patiënten kunnen zich niets herinneren van wat

er tijdens de ingreep is gebeurd. Dit komt omdat de gebruikte middelen het kortwerkende

 geheugen uitschakelt.

Het verwijderen van de ballon gaat eigenlijk op precies dezelfde manier als het inbrengen.



Na de plaatsing


Vrijwel alle patiënten worden misselijk na het plaatsen van de maagballon, omdat uw lichaam

de ballon ervaart als een vreemd voorwerp. De misselijkheid kan wel een week aanhouden.

De behandelend arts schrijft een aantal medicamenten voor om de misselijkheid dragelijk

 te maken en te verminderen. Obstipatie is ook een mogelijke bijwerking,

niet zozeer vanwege de maagballon, maar als gevolg van te weinig drinken na het plaatsen

van de maagballon.



Nadelen van de maagballon:

- wordt niet (meer) in ziekenhuizen geplaatst; (dit is enkel voor Nederland ) in België dus wel!

- misselijkheid en braken;

- niet verdragen van de maagballon;

- leeglopen van de maagballon;

- geen of weinig gewichtsverlies;

- maagperforatie;

- is maar voor korte termijn afvallen (max. 6 maanden);

- na het verwijderen van de ballon komt het overgewicht vaak weer terug;

- in maar 5% van de gevallen succesvol.



Voordelen:

- geen operatie nodig;

- er wordt niet aan de maag geopereerd;

- een echte narcose krijg je niet. Je wordt slaperig gemaakt met Dormicum.

  Dit is een stof die een sterk dempende werking heeft op het zenuwstelsel.

  Dit wordt gecombineerd met een pijnstillend middel (Alfentanyl).

- de maagballon kan goede diensten bewijzen bij patiënten met een (zeer)

  hoog operatierisico door het overgewicht. De therapie bestaat uit het inbrengen van een

  maagballon met als doel gewicht te verliezen. Na maximaal zes maanden, wanneer de ballon

  uit de maag gaat en er voldoende gewichtsverlies is opgetreden, kan een maagbandoperatie

  worden uitgevoerd. Door het gewichtsverlies in de zes maanden dat de ballon in de maag zat,

  kunnen de risico's van de operatie zijn verminderd;

- de ballon kan afhankelijk van de patiënt, variabel worden gevuld van 400 cc tot 700 cc.



kosten Bodyservices: 3130,-- Euro inclusief plaatsen, verwijderen, dieetbegeleiding en controles internist.

kliniek Klein Rosendael 2930,-- Euro inclusief plaatsen, verwijderen en dieetbegeleiding (18 maanden).

Bron : De Maagballon
 

22:42 Gepost door Bloodyke | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.